آخرين تار . . .

تــــــــــــا تـــــــو را ديــــــــــدم، دلـــــــــــم بيدار شـــد

روح ســــــرگــــــــردان مـــــــن بـــــيـــمـــــــــار شــــد

در فــــــراســـــوي زمـــان ، جـــــان مـــن پــــــرواز كرد

قــــلب مــــن بـــي اختـــــيار ، عاشقــي آغـــــــاز كرد

اين ضمــــــــــير شـــــاعري ، در وجودم جــــان گرفت

تـــكــــــــــه هاي مغـــز من ، از دلـــــم فرمــان گرفت

ادامه مطلب

در دلــــــم چيــــــــــزي به جـــــز عشـــــقت نــــــبود

از غـــــم دور از تو بودن ، شـــــــعر غمگـــين ميسرود

اين همان خـــــــــــاتـــــــــــــم اشـــــــــعار من است

غــــــــرقة در مــــــــــــــــاتم افــــــــكار مــــــن است

در به دســـت آوردنت ، خــــون دلــــــــــها خـــوده ام

مــــــــــن صبــــوري كرده ام ، رنــــج جان ها برده ام

قلــــــــــب مــــن در بنــــــد گيســـوي تــــــو بــــــود

عاشــــــــــــــق آن چشـــــــم و ابــــــــروي تــــو بود

آرزويــــــش ديــــــــــــدن روي تـــــــــــــــــو بــــــــود

هر شبــــم را مـــــن به يادت اشـــك ماتـــــم ريختم

اين غرور سر كشم را پيش پايت ، من به دار آويختم

قــــبــــلـــــــه جانــم شــدي ، درد و درمــانم شدي

در شب زنـــــــــدان عشــق ، حكم و فرمانم شدي

آخــــــر اي محبوب مـــــن ، خواهشم چيست مگر؟

كـــــز پس ايـــــن خواسـته ،‌ من شدم خون به جگر

هر چه گفتـــم من بس اســت ، كـــــين زبان بي اثر

اي خدا لــــــال شود ، لــــــــه شود زير تــــــــــبـــــر